زوج‌درمانی بعد از مهاجرت؛ وقتی دو نفر با هم آمدند ولی یک‌جور جا نیفتادند

معمولاً یکی از دو نفر زودتر زبان یاد می‌گیرد، کار پیدا می‌کند یا دوست می‌سازد. دیگری عقب می‌ماند و گاهی کاملاً وابسته می‌شود.

این نابرابری کم‌کم به حس بدهکاری، رنجش یا کنترل تبدیل می‌شود، حتی اگر هیچ‌کدام نخواسته باشند.

در ایران، خانواده و دوستان بخشی از بار رابطه را می‌گرفتند. بعد از مهاجرت، همسر ناگهان باید همه‌چیز باشد: دوست، خانواده، همکار و تنها کسی که فارسی حرف می‌زند.

هیچ رابطه‌ای برای حمل این همه ساخته نشده، و همین فشار دعواهای کوچک را بزرگ می‌کند.

پول، کار خانه، تصمیم‌گیری و حتی جایگاه اجتماعی بعد از مهاجرت ممکن است عوض شود. مردی که نان‌آور بوده حالا دوره می‌گذراند، یا زنی که خانه‌دار بوده حالا درآمد اصلی را دارد.

اگر دربارهٔ این تغییر حرف زده نشود، به شکل سرد شدن یا دعوای دائمی خودش را نشان می‌دهد.

یکی می‌خواهد بماند و دیگری دلش برگشتن است. این اختلاف معمولاً پنهان می‌ماند چون گفتنش خطرناک به نظر می‌رسد، و همین پنهان ماندن به رابطه آسیب می‌زند.

دوری از شبکهٔ آشنا، تنهایی و سرد شدن رابطه گاهی به رابطهٔ پنهان می‌رسد. صفحهٔ خیانت این موضوع را جداگانه توضیح می‌دهد.

اگر دعواها تکراری شده و به نتیجه نمی‌رسد، اگر دیگر با هم حرف نمی‌زنید، اگر یکی به جدایی فکر می‌کند، یا اگر بچه‌ها درگیر تنش شده‌اند، وقت زوج‌درمانی است. اگر در رابطه خشونت یا تهدید هست، ایمنی شما اولویت اول است و باید همین حالا از خدمات امداد محلی کمک بگیرید.

چون فشار بیرونی بیشتر شده و تکیه‌گاه‌های قبلی، یعنی خانواده و دوستان، کنار رفته‌اند. همسر تنها کسی است که فشار روی او خالی می‌شود. این رایج است و معمولاً با زوج‌درمانی قابل کار است.

بله. زوج‌درمانی آنلاین برای زوج‌هایی که خارج از ایران زندگی می‌کنند رایج است. کافی است هر دو نفر در یک اتاق آرام کنار هم باشند یا در مواردی از دو جای جدا وصل شوند.

می‌توانید تراپی فردی را شروع کنید. کار روی سهم خودتان در رابطه، اغلب تغییراتی می‌سازد و گاهی همسر هم بعداً به جلسه‌ها می‌پیوندد.

هزینهٔ دقیق زوج‌درمانی را پذیرش بر اساس تراپیست و مدت جلسه می‌گوید. جلسهٔ معارفه رایگان است. برای تراپی فردی هر جلسه ۲۵ یورو برای دانشجو و ۳۵ یورو برای بقیه است.

تراپیست طرف هیچ‌کدام نیست. کارش این است که هر دو صدا شنیده شوند و تصمیم، هر چه باشد، به‌جای دعوا با گفت‌وگو گرفته شود.

وقتی خشونت یا تهدید هست، اولویت ایمنی است و زوج‌درمانی مشترک معمولاً اولین قدم نیست. از خدمات امداد محلی کشورتان کمک بگیرید و برای شروع تراپی فردی با پذیرش تماس بگیرید.