سوپرویژن بالینی؛ دیدن آنچه در جلسه از چشم شما افتاد

سوپرویژن بالینی جلسه‌ای منظم است که در آن درمانگر کیس‌هایش را با یک درمانگر باتجربه‌تر بررسی می‌کند تا ببیند در جلسه چه گذشت، رابطهٔ درمانی کجا گیر کرده و واکنش‌های خودش چطور روی کار اثر می‌گذارد. برای مرور کامل‌تر، مقالهٔ سوپرویژن چیست و چرا مهم است را بخوانید.

از اولین جلسه‌ای که با یک مراجع واقعی می‌نشینید، نه بعد از آن. در همه سنت‌های جدی، کار بالینی بدون سوپرویژن شروع نمی‌شود. اگر تازه شروع کرده‌اید، راهنمای سوپرویژن برای درمانگر تازه‌کار را ببینید.

در شروع بله. سوپرویژن یعنی یاد گرفتن یک زبان بالینی؛ اگر شما لکانی بخوانید و سوپروایزرتان شناختی‌رفتاری باشد، بیشتر وقت جلسه صرف ترجمه می‌شود تا کار.

هر دو کار خودشان را می‌کنند. در گروهی کیس‌های بیشتری می‌شنوید و می‌بینید دیگران کجا گیر می‌کنند؛ در فردی کار روی نقاط کور خودتان عمیق‌تر است. توصیه معمول ما شروع با گروهی و افزودن فردی است.

به سوپروایزر و شکل جلسه بستگی دارد و پیش از شروع به شما گفته می‌شود. سوپرویژن گروهی مدرسه بخشی از ترم دورهٔ تجربه بالینی است و جدا حساب نمی‌شود.

همین بازخورد کالای اصلی است. جلسهٔ سوپرویژن جای فکر کردن است، نه جای دفاع کردن.

بله. سوپرویژن یک خدمت مستقل است و لازم نیست دانش‌آموخته یا دانشجوی مدرسهٔ تجربه باشید.